donderdag 20 augustus 2009

mischien is het wel Filosofie.


Ikzoek naar het onuitgesprokene.
Het kronkeld onder mijn voeten en ookal dwingt het mij gewoon meetelopen en niet stil te staan, Ik wil meer dan zien. Ik probeer te begrijpen, de kern te ontmoeten.
Wat is god?
Je voelt het, je ziet het en daarvoor heb je geen spiegel nodig. We dragen elk antwoord toch al in ons, er is toch bijna niks dat we niet weten.
Maar het ligt begraven ,mischien zoals zandkorrels begraven liggen onder een hoop troep. En soms,onder je eigen schoenen.
vandaag ontmoet ik.
Eerst de oppervlakte waarnemen, een handslag, een blik ,een scheve lach
Ze zoeken ook naar het onuitgesprokene, en samen praten wij over het onuitgesprokene.
We geven ruimte tussen woorden en openbaren onze eigen, veelzijdige ,veelkleurige, veelvormige wereld. Die niet onze eigen is
Hoe kun je, wil je het eigenlijk, voor ieder bepalen wat het leven is?
Als je het antwoord in je voelt, mischien voldoet het wel.
Maar mensen hebben spiegels nodig ,hun reflectie in personen geeft stevigheid en houvast.
vandaag wil ik reflecteren
lief hebben
achter het beeldscherm kijken, hoofdrolspeelster in je hoofd zijn
Wij zijn meer dan onze voetstappen over ons vertellen.
mischien voel je
mijn reflectie.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen