zaterdag 29 augustus 2009

Le journee accompli.



Dit, dames en heren, is mijn perfecte dag. Geen verdrinkende schaduwen, alleen maar de lach van de cylindermannen weerkaatsend aan de bomen. Er is zoete appeltaart en spronkeldend water aan een beekje waarin onze blote tenen baden intussen wij onze handen in welgeurende haren graven.
Je lach laat mij loskomen van de harde grond en zet me ergens neer, op een wolk aan de lichte hemel waarin wij draken en neuzen zien. Mijn lippen voelen zacht en getuigen nog van je laatste kus. Ik adoreer. ik zou zo kunnen slapen, maar ik droom toch al. Er is geen scheur, er is geen barst. de lijnen zijn vervormd en geven plaats voor onze wensen. De dag is nog jong en voorvreugde laat gedachtes dansen.
savonds zullen vrienden komen. Ze zullen fijne melodieen spelen,op hun lichtkastanie bruine gitaren met rode band. Pratend ontspannen en niet over morgen.
Want mischien zijn we dan wel weer gevallen, uit ons paradijsje.
Er is warmte en licht, intensiteit die me schrikken laat.
En net als ik besef, het is echt,
Perfect
hebben wij weer verlaten,
Zonder gedag.

3 opmerkingen:

  1. ik blijf me verbazen over hoe mooi je het iedere keer weer onder woorden kan brengen
    en ik ben onder de indruk
    sounds like the perfect day!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. o trouwens
    ik heb je op mn blog gezet, tussen andere fijne blogs, als linkje
    hope you don't mind? (:
    en anders gewoon zeggen,
    dan gaat 'ie er weer afff

    BeantwoordenVerwijderen