zaterdag 22 augustus 2009

De zwarte kant van het sprookje.



Mijn kommetje inspiratie voor vandaag.
ookal wou ik er iets heel speciaals van maken
en heb ik wel honderd woorden geschreven
En heb ik wel 3 staafjes houtskool opgemaakt
Ik wou eens iets heel
Zwarts.
En mijn gedichtenbundel is er heel erg blij mee.


Gebroken Personen vervagend
In onwerkelijk Straatlicht
Opgezogen door nat,zwart asfalt
Kronkelende Schaduw zonder kontuur,
Vlekken op mijn realiteit
Steeds meer wordend,
Vermengend
Vormen een meer van Zwarte dromen waarop lichtjes hoop
Als schijnen in een schacht verdwijnen,
Slaaploos
Gestapt in deze wereld

Ogen spreken meer dan stille Getuigen
Over mijn voorval,

Mijn losse grip op de wereld,
Mijn,
Angst voor eigen schaduw
Vreet mij op,
Kreten vervagend in eigen
Sloten
Het diepste verdriet wordt maar niet
Uitgehuild
Omdat er geen woorden meer voor zijn.
Zo, diep raken
Houd mij vast
In je armen, In je ogen
En fluister mijn Nachtgebed
Als stille groet
Wanneer wij er niet meer zijn.
Maar weggedwaald in je slaap ,
Het Purpuurn Wereldje achter zachte Lakens
Waarin ik me wil vervangen.
-

1 opmerking: