zaterdag 26 september 2009

Lichtelijk gloeien ze aan de oppervlakte.



De melodie danst met het zonlicht in mijn hoofd mee,
gevuld met kronkelende gedachtes die groeien in een meer van oneindigheid
Tussen licht en donker
Zonlicht steelt schaduw
Zwarte bodems maar lichtelijk dansen,
Wij,
Verjaagd angst en zorg achter poorten van woorden
vertrokken uit mijn gezicht,
tot ze ons vinden,
hun zoeken ,denken, met brede stralen
felle lichten dansend over het tapijt
Geen plaats voor gevoel
we zijn vluchtigen in een wereld vol wantrouwen
neem mijn hand geliefde, we zullen ontsprongen zijn voordat de golf de nacht
meeneemt
we zullen duiken achter de horizon,
waar zonlicht verdrinkt en
lichtelijk dansen op blote voeten
sta stil,
de illusie werd opgezogen door mijn lippen
teug na teug, dikke zwarte klonten
ontaard, laat mij vallen,
laat ons varen,
voel mijn verlangen,
tot aan de grond als,
angst voor het water
we zullen baden
in zonlicht.
-

2 opmerkingen: