zaterdag 14 november 2009

La Rencontre .



Nieuwe Lucht vervulde open ogen
die traanden en sloten
Bezit laat mij neer knielen op scherven
Mijn gevoelens dansen nog en ik wil hun geen gladde vloer zijn.
De knikker viel, stuiterde even over de houten vloer, dan lag hij stil.
Dit is wat je wilt, niet waar?
Met een hand voor mijn ogen laat ik me leiden ,Geen zicht maar voel het licht.
Als een windstoot door mijn vingers, ik adem en geef het kans in mijn binnendste te bloeien.
Ik ben geschreven met warmte,
Mijn woorden slaan stuk tegen jouw ogen .
En we lopen blootvoets over stenen water, tot we zacht worden en vloeien
Ver onder de oppervlakte verdwenen
dichtbij, naar elkaar toe getrokken en uiteindelijk rustend
Slapend tot we opnieuw ontwaken door
Donkere wolken die ons zichtbaar maken
En ik vertrok met een lach op mijn lippen .
Au Revoir, Mijn vriend .

Geen opmerkingen:

Een reactie posten