donderdag 28 januari 2010

hier, een verhaal over baart de piraat en mirimaan. omdat wij fucking famous worden.



Oké, ik vertel een verhaaltje over 'Bakker Baart' en 'de Niet Zo Heel Erg Machtige Mirimaan'.

Op een ijskoude winterdag in de eh, in de winter dus, gingen Mirimaan en Bakker Baart een prachtige sneeuwpop maken. De sneeuw plakte aan hun zolen, en hun oren vroren eraf. Natuurlijk was het Mirimaans idee om in deze sneeuwstorm een fucking sneeuwpop te gaan maken, maar Bakker Baart kon niet weigeren omdat Mirimaan haar vader op hem had afgestuurd. Dus ze waren gezellig een sneeuwpop aan het maken, met vader Sentler op de achtergrond met een knuppel ter grote van een lantaarnpaal in zijn handen.

Mirimaan was druk bezig een mooie bal te rollen, maar het enige waar Baart zich druk over maakte was zijn leven, en hoe hij kon ontsnappen aan deze onderdrukking. Het kijken alleen al naar het wapen in de handen van meneer Sentler, deed hem 9 kleuren in de broek schijten.

Maar, en wat een geluk, de vader van Mirimaan moest even naar de WC. Maar hij had geen kompas, geen thermosfles, geen vloeibaar voedsel, geen klim uitrusting en geen helm bij, dus de kans dat hij in deze sneeuwstorm de weg terug naar zijn huis zo vinden, was nihil.

Baart beschikte over magische krachten, en begon de zogenaamde zomerdans.
Nadat hij deze zéér complexe dans had afgerond, die bestond uit het op en neer springen en zo hard mogelijk op de grond stampen, begon de sneeuw te smelten. Alles werd water, en de zon kwam hoog aan de hemel te staan.

Mirimaan verdronk bijna in de kolkende rivier die het gesmolten sneeuw had gevormd, maar Bakker Baart kwam haar natuurlijk redden. Daar kreeg hij echter al snel spijt van, want de hele weg terug naar huis praatte Mirimaan alleen maar over Radiohead, schilderen, tuinbroeken, lookbook, wooden arms en pannekoeken.

Toch leefde Baart en Mirimaan nog lang en gelukkig.

-

Op een dag werd er een limonadefeestje gehouden op de maan en de beruchte zuiplap Baart de Piraat was natuurlijk weer van partij.
Aan de overkant, op Uranus werd er ondertussen een wild wodka&bierfeestje gehouden, en Bart zat daar eenzaam met al die kleuters en staarde naar de verre overkant ,wensend dat de grens (Die bestond uit onder 16-jarig en boven 16-jarig) in een vuurbal die langs kwam schieten zou verbranden.

Die eckte G'S deden naar tegen Baart en hij stapte in zijn spaceshuttle om hun toch even flink een lesje te leren. Toen hij uitstapte slipte hij op zijn baart uit en zag uit een ooghoek hoe miriams vader op hem af kwam rennen met een hele boel mocros met dikke knuppels achter zich aan.
Hij riep om hulp, en toen schoot er een mirimaan uit de grond, like, PLOP en zei oinkieminkitodoinkie en bart verdween in een blauwe sterrenwolk.

Toen hij weer wakker werd (Onze hoofdpersoon word graag en vaak bewusteloos zonder reden, gewoon om even lekker de aandacht te trekken), stond hij alleen op een bloedschone planeet (Venus) en huilde bakken tranen omdat hij links diep diep onder hem zijn limonadefeestje zag en boven hem Uranus met zijn G feestje .
En hij huilde tot Venus oploste en hij erdoor heen viel weer terug op de maan.
Daar schreef hij naameticetten op de glaasjes van de kleutertjes (allemaal met duivelse blikken) tot hij moe werd.

En toen stond daar God en deed toe toe toeter op zijn spacescooter en toen won Bart de bingo en van het geld kocht hij een nieuw spaceship en een jon hopkins cd.

Einde. (kabouter wesley accent.)




een blog
over me favo piraat
favo baart
favo jezus

haha.

Omdat hij de grappigste persoon is die ik ken
en hij ook een blogbericht verdiend
Zo.

3 opmerkingen: