zaterdag 24 april 2010

Volwassen worden.



"Fifteen...sixteen, what's the difference?" said Margot, "I want you to stay next door forever."
"I can't," said Mitchell, " I do not want to go wake up in the same old bed and eat breakfast in the same old kitchen. Every room in my house is the same old room, because I have lived there too long.


Vandaag aaide de lucht mijn wangen
Mijn voeten cirkelden steeds sneller door de lucht,
mijn handen grepen lichtelijk het stuur en lieten ze soms
voor enkele momenten, los
Met elk stukje zonlicht ademde ik vrijheid.
En ik moest denken aan mijn toekomst
Dat ik de weg van mamas naar papas huis wel ging missen.
Elke steen hier, zelfs die kleine vervelende hond van de buurvrouw waar Lisa ooit in de zomer limonade over gegoten had.
Al mijn vrienden, die maar een of twee straten verderop wonen.
De magnoliaboom in het park waar ik vroeger met mijn zusje onder zat en "parfum" maakte.
Het grote witte huis dat je vanuit het schuurdak van de boer ziet, waar Amelie woont en altijd al woonde.
De busreis in lijn 28, trouw elke morgen om 8:00 precies bij het bussstation, 69 stappen verderop.
En dat alles over 2/3 jaar afsluiten, achterlaten wil ik niet zeggen, voor Amsterdam, een Kunststudie, de voor mij ultieme vrijheid en een rode spaghettikom.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten