woensdag 23 juni 2010

De nacht die ik tekende met gesloten ogen
Ik voelde je adem zacht golven slaan op mijn huid
Vreemde tinten doorsneden het zonlicht
Verscheurden mijn zielszicht
In duizenden scherven oneindigheid.

Mijn voeten doorwaden zeeen
Als lucht de ochtend meeneemt
Mijn handen vormen dieptes
Waarin je duikt
Mijn vervlogen heden schreeuwt uit holle keel
Tweezaam in de scherven van de ochtendzon.


1 opmerking: