zaterdag 15 januari 2011

Le soleil passait travers des rideaux de voiles




Als licht en adem zijn de stemmen
Die glas breken in fluisterend wit
Mijn touwen zijn verankerd
in diepe zielen
Mijn stilte als een blad in zonlicht

We dragen onze schubbenhuiden
We tranen om elk verloren woord
Mijn ogen strelen vogellichamen
Slapend, zacht ,en ongestoord.



~

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen